სიგიჟის ზღვარზე

მას შემდეგ რაც სამყარო  აღვიქვი და მწარე რეალობას   თვალი  გავუსწორე, გადარჩენისათვის ბრძოლის ჩემებური ტაქტიკა შევიმუშავე.

როცა საუზმეზე ნახევრად ადუღებულ ჩაის ვსვამდი და მარგარინიან პურს გეახლებოდით, წარმოვიდგენდი, რომ 5 ვარსკვლავიან სასტუმროში ვიყავი და ჩემ წინ მეფურ საუზმეს შევექცეოდი. ეს მეხმარებოდა  ჩემი ყოველდღიური უსახური ცხოვრება უფრო ფერადოვანი გამხდარიყო.

იმ დღიდან ჩემში რამდენიმე პიროვნება ცხოვრობს, არა ძვირფასო მკითხველო არ ვაჭარბებ, მე ვყოფილვარ   ეგვიპტის ფარაონი, იმპერატორი,  პრეზიდენტი, მილიონერი და პოპ ვარსკვლავიც კი. იცით ეს რას ნიშნავს? ხმამაღლა თქვით, ნუ გერიდებათ. დიახ_ სიგიჟეს.

დიახ ეს მეც ვიცი, მაგრამ იმ პერიოდში სხვა ალტერნატივა არ მქონდა, რეალური მეგობრების სიმცირე წარმოსახვითი პერსონაჟებით შევცვალე. წარმოვიდგენდი, რომ  გავლენიანი მეგობრები მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილში მქონდა და მათ მოსანახულებლად დავფინავდი საკუთარი თვიმფრინავით.

ეს კი მთელი დღის განმავლობაში გრძელდებოდა, მაღაზიაში როცა დედა პურზე გამაგზავნიდა, ხან სხვა ქვეყნის დასაპყრობად მივდიოდი, ხანაც  მონები მიმასეირნებდნენ ევფრატის სანაპიროებზე. თქვენ წარმოიდგინეთ, მკვლელიც კი ვყოფილვარ, ვინ იცის რამდენჯერ დამიხოცავს ჩემი კლაელები, რომელთა ერთადერთი საზრუნავი ყოველდღე სხვადასხვა ტანსაცმლით შემოსვა იყო.

დღეს ჩემ წინაშე სხვა პრობლემა დგას,   ვეღარანაირი წაროსახვა ვერ მშველის, ამომეწურა ყოველგვარი ფანტაზია და ინერტული გავხდი. დამღალა უსახურმა ცხოვრებამ.

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under მოგონებები გარდასულ დღეთა, ყოველდღიურობა

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s